• Tüm Kategoriler
    • Anlaşmalı kargo firmamız MNG kargo dur. 

      Virüs Salgını nedeniyle, özellikle TESLİMATTA KAPIDA ÖDEME Şekliyle yapılan alımlarda ufak tefek teslimat sorunları yaşasak ta, genel itibariyle STOKLU çalıştığımız için GÖNDERİMLERİMİZ devam etmektedir. Havale veya kredi kartı ile alımlarda sorun daha az yaşanmaktadır.

      AYRICA PEŞİN FİYATINA VADE FARKSIZ 3 TAKSİT LE ALIŞVERİŞ BAŞLAMIŞTIR. 



       

      Hani Din Hepimizindi

      Hani Din Hepimizindi
      Hani Din Hepimizindi
      Hani Din Hepimizindi
      Hani Din Hepimizindi
      Görsel 1
      Görsel 2
      Görsel 3
      Görsel 4
      Fiyat:
      15,00 TL
      İndirimli Fiyat (%40) :
      9,00 TL
      Kazancınız 6,00 TL
      9.00 www.goncakitap.com.tr
      Aynı Gün Kargo
                Stoktan Kargo

      Kitap            Hani Din Hepimizindi
      Yazar           Nureddin Yıldız
      Yayınevi      Tahlil Yayınları
      Liste Fiyat   15 TL  
      Kağıt Cilt      2.Hamur - Karton Kapak Cilt
      Sayfa Ebat   280 sayfa , 13,5x19,5 - Roman Boy
      Yayın Yılı     2018
      ISBN            9786056076503

       

      Tahlil Yayınları Hani Din Hepimizindi kitabı nı incelemektesiniz.    
      Nurettin Yıldız Hani Din Hepimizindi kitabı hakkında yorumları oku yup kitabın konusu, özeti, fiyatı, satış şartları hakkında bilgiyi geniş bir şekilde edinebilirsiniz.

      Yaratan Rabbinin adıyla oku . O, insanı " alak " dan yarattı. Oku, Senin Rabbin en cömert olandır.



      Müslümanlığımızla iftihar etmekle, Müslümanlığımıza hizmet etmek arasında bağ kurulurken, biri hepimizin diğeri ise din görevlilerinin görevi olarak algılanmamalıdır.
      Bize ikramı Cennet olan dinimize hizmet etmek; onu yaşamak ve yaymak, uğrunda fedakarlık yapmakla mümkündür.
      Din konuşurken akla sadece Cami ve cami görevlilerinin gelmesi, düzeltilmesi gereken bir yanlıştır.
      Önemli kavramlardan başlayarak, bu yanlışı düzeltmeliyiz.
      Din hepimizindir.
      Ona hizmet etmek de hepimizin görevi.

      Önsöz

      Sorunsuz bir dünyada yaşama arzusu hayaldir. İnsan sıkıntılar içinde yaratılmıştır; öyle yaşayacaktır. Dostun ve düşmanın, sıhhat ve hastalığın, hayat ve ölümün aynı
      çizgide durduğu bir meydanda yaşamak zorundayız. Sorunları­mızı yok saymamız da akıllı bir çözüm değildir.

      Gerek mü'min olmamızdan ve gerekse insan olmamızdan kaynaklanan sorunlara karşı en makul çözüm, sorunların altında ezilmeden yaşamayı becerebilmektir.
      Mü'min olarak önümüze çıkan sorunlar, engeller bizim için imtihan olduğuna göre ezanla beraber namaza davet edildiğimizdeki hâleti ruhiyemiz, sorunlar anında da bizimle beraber ol­malıdır.
      Sorunlarımızı tanımamız önemli bir adım olacaktır. Onun ar­dından da izleyeceğimiz siyasetimiz bizi rahatlatacaktır.
      Nerede ne yapabileceğimizden önce, neyin neden karşımı­za çıktığını bilmemiz gerekmektedir.
      Müslümanlar olarak bugün bizi bunalttığını düşündüğümüz sorunları bu zaviyeden görmeyi becerebilsek, bunalmadan yolu­muza devam etme fırsatı yakalamış olacağız.
      Allah Teâlâ, kuluna kaldıramayacağı bir yük yüklemez. Kul, neyi nerede, nasıl yapacağını bilemediği için bunalır.

       
      İnsan olarak baktığımızda da aynı şeyleri söyleyebiliriz. Ço­cuk büyütmekten, gelişmiş insanlarla olan ilişkilerimize kadar hayata ait ne varsa o, bizim altından kalkamayacaklarımız ara­sında değildir.
      Bakışımız ürkek bir bakış olduğu için bunaldığımız sıkıntıla­rımız, sabrı devreye sokamadığımız için ezildiğimizi vehmettiği­miz yükler, esasen bir kazanç kaynağı olarak önümüze konmuş­tur.
      Olaylara mü'min gözüyle bakmayı, alternatif düşüncelere açılmayı denemek istiyoruz. Hasbihalimiz bunun üzerinedir.
      Nureddin YILDIZ
      Bayrampaşa-2009


       
      Hani Din Hepimizindi?

      Aynı kelimeyle -Lailahe illellah- müntesibi olduk bu di­nin. Aynı cenneti umuyoruz. Aynı ibadetleri eda edi­yoruz. Kıblemiz, amelimiz aynı. Beklentilerimiz, te­sellimiz aynı. Sevinirken aynı şeylere seviniyor, kahrolurken aynı şeylerden kahroluyoruz.
      Din için çalışmaya gelince neden bir kısım insanların adı 'din adamı'oldu? Onlar din için çalışıyorsa diğerlerinin çalışmaları din dışı mı? Hani din hepimizindi?
      Din bizim, dinin yükü de bizimdir. Afrika'daki bir insanın, misyonerlerin elindeki bisküvi kutusu karşılığında İslam'dan çı­kıp Hıristiyan olması gerçekten bizi üzüyorsa, bu dinin yükünün bizim de yükümüz olduğunu kabul etmemiz gerekiyor.
      Yeni Müslüman olduğunu duyduğumuz bir Almanyal'nın haberi bizi sevindiriyorsa, bu dinin yükü bizim de yükümüz de­mektir. Kabe'si, Kudüs'ü bizim olduğuna göre dertleri de bizim­dir.
      Hocaları, müezzinleri yine çalışsın. Onlar sabit bir görevi icra etsinler; ama din bizim dinimizdir; ona davet etmek, ondan sıkın­tıları uzaklaştırmak hepimizin görevidir. Namaz kıldığımız cami­nin temizliği, bakımı, namaz kılan herkesin görevidir. Ezan her­kesin ezanıdır. Müezzin ezan görevlisidir; ama hepimiz ezan oku­ruz, hepimiz 'Allah en büyüktür!' demekten daha onurlu bir iş görmeyiz.
       
      Çocuğumuza Kur'an'ı yine imam öğretsin. Ama çocuklarımı­zın hocası, mürebbisi olmak, onları iyi bir mü'min olarak yetiş­tirmek hepimizin görevidir. Hepimiz çobanız, güttüklerimizden mesulüz. Hepimiz öğretmen, hepimiz imam, hepimiz müezzin, hepimiz mürebbiyiz.
      Diploma, yetki belgesi gerekmez. İmanımız var ya! Bilmedi­ğimize karışmaz, iyi bildiklerimizi yayar ve uygularsak yetkili kı­lınmış oluruz. Muhakkak bildiklerimiz de vardır.
      Abdest biliyoruz ya onu öğretiriz. Alkolün haram olduğunu biliyoruz ya onu öğretiriz. Zulmün haram olduğunu biliyoruz ya onu engelleriz. Mü'mine yardım etmenin iman gereği olduğunu biliyoruz ya onu yaparız.
      Şart mı bunlar için hoca olmak, devletten yetkili olmak. Di­nini yayması için bir Müslüman, Müslüman olurken verdiği söz­le yetkilendirilmiş değil midir? Cihad bu değil mi? Cihad, herke­se farz değil mi?

      Şu Ashabı Anlayabilsek!

      Müslüman olduktan bir saat sonra Allah'a davete çıktılar. Sanki özel yoğunlaştırılmış bir kurs görmüş gibi yollara düşme cesareti buldular kendilerinde. Kimi bir hafta kaldı Suffa'da. Son­ra bildiğini öğretmek üzere köyüne döndü.
      Ebu Zer radıyallahu anh, bir elin parmak sayısı kadar bile ol­madıkları bir zamanda iman etti. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona köyüne dönmesini, gerektiğinde onu çağıracağını söyledi. Gitmedi.
      İmanını müşriklere haykırmadan dönmeyeceğini söyledi. Dediğini de yaptı. İmanından bir gün geçmeden ne biliyordu, ne yayacaktı? Zaten din adına neler inmişti ki? Ama Ebu Zer radıyal­lahu anhın imanı ve heyecanı tamdı. İman etmeyi bir nimet gö­rüyor, nimetin karşılığı olarak da imanına hizmet etmesi gerekti­ğine inanıyordu.
      Ashap, yetkilendirilmeyi, uzmanlaşmayı bekleseydi İslam kaç asırda yirmi üç yılda geldiği noktaya gelirdi acaba? Uzmanlık aramadılar, ihlasla yetindiler. Çok bilmeyi değil, bildikleriyle amel etmeyi yeğlediler.
      Kendilerini yetersiz görmediler, dinleri için yapabilecekleri bir işin muhakkak bulunduğuna inandılar. Kadınları da öyle inan­dı erkekleri de... Hiçbir iş yapamayacak bir zenci kadın, Resûlul­lah sallallahu aleyhi ve sellemin mescidini süpürmeyi düşündü. Dini için verebileceği bir şeyi olmadığını gören dul bir kadın, on yaşında biricik yavrusunu Peygamber sallallahu aleyhi ve selleme hizmetçi olarak verdi.
      Nasıl bir Müslüman, dini için bir şey yapamayacağını düşü­nebilir, yapılacak onca iş varken?

      Bir Kere Değil, Yaşadıkça Hizmet Gerekir

      Mü'min olarak yaşadığımız sürece iman davamıza hizmet et­mek şarttır. Ramazanlarda, bayramlarda, depremlerde, mahalle­ye cami yapılırken, Afrika için kampanya açıldığında hizmet et­mek, bir şeyler yapmak mevsimliktir.
      Kendisi mevsimlik olmayan dinin hizmeti de mevsimlik ol­maz. Din ebedidir, hizmeti de ömür boyu sürmelidir.
      Ne zamanla ne mekânla kuşatılamayız. Nerede Allah'a iman eden bir mü'min olarak nefes alıyorsak, iman nimetinin şükrü ge­reği orada hizmet edecek bir şey bulabiliriz. Gece veya gündüz, zor veya kolay seçme hakkımız yoktur.
      Elbette Allah kuluna katlanamayacağı bir şey yüklemez. El­bette takatimizle sınırlıyız. Beş yıl, on yıl diyemeyiz. Dokuz yüz elli yıl çalıştığı hâlde bıkmayan, usanmayan var.
      Acılar gözümüzden yaşlar akıtır; ama bizi hizmetten alıkoy­maz. Acımızdan kıvranır, davamızla yaşarız. Yaramızla ölür gide­riz, davamıza hizmeti son nefesimizde gündemimiz yaparız.

      İşimizden emekli olabiliriz, tarlamızı çocuklarımıza bırakıp bir kenara çekilebiliriz, davamızdan, dinimize hizmetten bir ne­fes ayrılamayız. Becerebildiğimiz her ne ise onu yaparken ölmeyi temenni ederiz Allah'tan.

      Görev Kimin?

      Hocalar, vakıflar, dernekler, cemaatler değil mü'minler so­rumludur. Cennete girmenin bedeli imansa, o bedeli hazırladığı­nı söyleyen herkes görevlidir.
      Hocalara savarak kurtulamayız. Hocalar o büyük görevin bir parçasından sorumludurlar. Din namaz kılmaktan ibaret değil, tebliğ sadece ezan değil, mesele sadece çocuklara Kur'an öğret­mek değil!..
      İş çok, görev çok!
      Bilgisizlik özür değil; çünkü sadece bildiklerimizden sorum­luyuz. Bildiğimizi, uygun bir şekilde tatbik etsek yetecek. Herke­sin biraz bildikleri toplandığında, öbür taraftaki ihtiyaca bakıldı­ğında çok şey çıkar ortaya.

      Neler Yapabiliriz?

      Ne işe yarayacağımızı test ederek işe başlarız; çalışan, hiz­met eden birinin istişaresine önem veririz.
      Şuurumuzu ve heyecanımızı artıracağımız birlikteliklere ka­tılabiliriz; öbürlerinin propagandası altında erimemenin çarele­rini deneriz.
      Dinimizi, bir köşesinden değil tamamından görmeyi hedef biliriz.
      Malımızı kullanarak katkıda bulunabiliriz. Bedenen destek olabiliriz.

      Dua edebiliriz.
      Bulunduğumuz konumumuzun, malımızın ve sözümüzün, öbürlerine destek olmamasına dikkat edebiliriz.
      Çocuklarımızı iyi yetiştirebiliriz; bu yetiştirmeyi diploma sa­hibi olmaları şeklinde daraltmayız.
      Kur'an'ımızın yayılması için bir hizmet türüne katkıda bulu­nabiliriz.
      Düğünümüzü, pikniğimizi, toplantımızı, gezimizi hizmetle iç içe yapabiliriz.
      Evlerimizi koruma altına alabiliriz.

      Gerçek Şu ki,
      Yapacak çok işimiz var. İşimiz kadar hacmimiz de var. Aynı işleri yapmak zorunda değiliz. Kimimiz Ömer olur adalete hiz­met ederiz, şecaatle dolarız. Kimimiz Ali olur, ilim dolarız. Kimi­miz Hassan olur şiirimizi dinimize hizmet ettiririz. Kimimiz elimi­ze süpürge alır, bir mescidi temizleriz. Kimimiz, bir hizmet edene hizmet eder, desteğe destek oluruz.
      Uyumanın ve gafletin dışında her şey bize uygundur. Öyle olmasaydı Allah bize bu yükü yüklemezdi.

      Cafer bin Ebi Talib radıyallahu anh

      On bir yıl sürgünde kaldı. Mekke'yi ve yakınlarını özledi. On bir yıl sonra, Hayber'in fethinde Medine'ye döndü. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Hayber'in fethinden dolayı çok sevinç­liydi. Cafer'in döndüğünü görünce sevinci arttı. O kadar sevindi ki, 'Hayber'in fethine mi Cafer'in avdetine mi sevineceğini 'şaşır­dı. Cafer de elbette sevinçliydi.
      Sonra ne oldu?

      Cafer'le baş başa on bir yıl ayrı kalmanın hasretini mi gider­diler?
      Cafer'in döndüğü günlerde Rumlar tarafından İslam tehdit ediliyordu. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem de onların üze­rine bir ordu gönderecekti. Cafer, hazırlanan ordunun ikinci ko­mutanı olarak tayin edildi. Yola çıktı. On bir yıl hicret diyarında yaşadığı gariplikten, yakınlarına hasretinden sonra yola çıktı. Mûte'ye çıktılar.
      Şiddetli bir savaş başladı. Cafer ikinci adamdı. Birinci adam, şehit düştü.

      Cafer ordu komutanı olarak öne atıldı. Sancak elindeydi. Bir kolu koparıldı, sancağı diğer eline aldı. O da koparıldı. Üzerine mızrak, ok yağdı.
      Savaştan sonra üzerinde doksandan fazla kesik ve delik bu­lundu. Ama hiçbiri sırtından değildi. Bütün yaraları ön tarafından almıştı.
      Çünkü Cafer radıyallahu anh, hiç geri bakmadı, düşmanlar onun sırtını hiç göremediler. Hep atıldı, hep ileri doğru yürümek istedi.

      İlk iman edenlerdendi. İlk işkencelere muhatap oldu. Dini için hicret etti. Gurbet acılarını içine gömdü. Medine'ye döndü­ğünde, Müslümanların Hayber'i fethi gerçekleşmişti. O fetihten sonra da kıtlık kalktı. Müslümanların karnını doyuracakları kadar yiyecekleri olmuştu. Ama Cafer'e yeni bir hizmet kapısı açılmış­tı. 'Daha dün geldim ben, gençler gitsin!' demedi. Kanatlandı ve yola çıktı. Uçtu. O uçuşla cennete kadar uçtu.
      Allah ondan razı ol­sun.


       
      Diğer Özellikler
      Stok Kodu9786056076503
      MarkaTahlil Yayınları
      Stok DurumuVar
      9786056076503
       
       

       

      PlatinMarket® E-Ticaret Sistemi İle Hazırlanmıştır.