• Tüm Kategoriler
    • Gönderim Yaptığımız Kargo Firmaları Sürat , MNG ve PTT kargo dur. Uygun Fiyat ve Hızlı Teslim ile ürün Sevkiyatımız sorunsuzca devam etmektedir. Kapıda Nakit Ödeme sistemi de var, Ürünü Sepete Atıp Adresi girdikten sonra Ödeme Seçenekleri ekranında karşınıza çıkar. Taksit durumuda aynı şekilde çıkar.

      Mesnevi Şerif Şerhi, 13 Cilt Takım

      Mesnevi Şerif Şerhi, 13 Cilt Takım
      Mesnevi Şerif Şerhi, 13 Cilt Takım
      Görsel 1
      Görsel 2
      Fiyat:
      785,00 TL
      İndirimli Fiyat (%36,9) :
      495,00 TL
      Kazancınız 290,00 TL
      495.00 www.goncakitap.com.tr
      Geçici olarak temin edilememektedir. Temin edildiginde

      Bu ürünün yerine tercih edebileceğiniz ürünler

      Mühürlü, Ahmed Husrev Hattı, Şamua, 2 Renk
      58,00 TL
      KDV Dahil 32,48 TL
      %44
      6 Cilt, 1.Hamur, 3.520 Sayfa
      170,00 TL
      KDV Dahil 90,00 TL
      %47,1
      Sarı Şamua, Büyük Boy, 1.216 Sayfa
      130,00 TL
      KDV Dahil 63,00 TL
      %51,5
                Stoktan Kargo 
       
      Kitap             Mesnevi-i Şerif Şerhi      
      Yazar             Mevlana Celaleddin Rumi
      Tercüme         Ahmed Avni Konuk 
      Hazırlayan     Dr.Selçuk Eraydın, Prof.Dr. Mustafa Tahralı   
      Yayınevi         Kitabevi Yayınları  
      Etiket Fiyatı    600
      Kağıt - Cilt      2.Hamur kağıt,  Karton kapak cilt, 13 cilt takım
      Sayfa - Ebat   7.948 sayfa,  16x24 cm
              
      Yayın Yılı        2012
      ISBN               9789756403624    
         


       
      Kitabevi yayınları Mevlana Mesnevi Şerif Şerhi kitabını incelemektesiniz.
      13 Cilt Ahmed Avni Konuk Mesnevi Şerif şerhi ve tercümesi kitabı hakkında yorumları oku yup kitabın konusu, özeti, fiyatı, satış şartları hakkında bilgiyi geniş bir şekilde edinebilirsiniz.

        
      Yaratan Rabbinin adıyla oku . O, insanı " alak " dan yarattı. Oku, Senin Rabbin en cömert olandır. Alak 1-2
       

           mesnevi şerif şerhi - mevlana celaleddin rumi
       

       
      Mutasavvıf, şair, bestekâr Ahmet Avni Konuk (1868-1938), Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde tasavvuf sahasında yetişen en verimli müelliflerdendir. Çeşitli devlet hizmetlerinde bulunan ve Mesnevîhân Es'ad Dede'den Mesnevî okuyup icazet alan Konuk ,yazmış olduğu çok sayıda değerli esere, musiki ve edebiyattaki vukufiyetine rağmen, mahviyeti dolayısıyla zamanında çok az tanınabilmiştir.
       
      Başta Mesnevî Şerhi, Fîhi mâ fih, et-Tedbirâtu'l-ilahiyye, Lemeat, Risale-i Sipehsâlâr, İnsan-ı Kâmil tercümeleri gibi geride çok sayıda çalışma bırakmıştır. Elinizdeki Mesnev-i Şerhi, Avni Konuk'un başyapıtıdır.
       
      Mevlana Celaleddin Rumi'nin tüm çağlara ve bütün insanlığa hitap eden muazzam kitabı Mesnevi üzerine yapılmış olan bu şerh, daha önce kaleme alınan Türk ve Hind şârihlerinin eserleri incelenerek ve Şeyhü'l Ekber İbn Arabî'nin görüşleri de dikkate alınarak yazıldığı için,en etraflı ve en yetkin Mesnevî şerhidir.
       
       
               Takdim
       
       
      Elinizdeki bu büyük mesnevi şerhi nin müellifi merhum Ahmet Avni Konuk Bey 1285/1868 de İstanbul'da doğdu, İbtidâî mektebini bitirdikten sonra Galata Rüşdiyesi'ne girdi, sonra Dârüşşafaka'ya geçti. On yaşlarında iken önce ba­basını, sonra da annesini kaybetti. Darüşşafaka'dan mezun olduktan sonra "cami dersleri"ne devam ederek icazet aldı. Hıfzını ikmal etti. Bu arada Mev­levi tarikatine intisap etti. Mürşidi Mesnevîhan Selânikli Mehmed Es'ad Dede'den (ö. 1329/1911) Mesnevi okuyup icazet aldı. 1890 târihinde posta memurluğuna tâyin olundu. Bu sıralarda Mekteb-i Hukuk-ı Şâhâne'ye girdi. 1898 de birincilikle mezun oldu. Arapça, Farsça ve Fransızca öğrendi. Posta umum Müdür Muavinliği ve Hukuk Müşavirliği vazifesinde bulunup, Mayıs 1933'te emekliye ayrıldı. Mesnevi Şerhinin birinci cildinin 218 ve 317 nu­maralı beyitlerinin altına Abdurrahman Âdil Doğru imzasıyla konulan nottan öğreniyoruz ki, Ahmed Avni Bey şerhini tamamladıktan sonra, ilk defterini bâzı ilâveler yaparak gözden geçirirken 218. beytin "izâh"ını yazacağı sıralarda, "12 Muharrem 1357 ve 14 Mart 1938 ve 1 Mart 1354 pazartesi gü­nü" rahatsızlanıp, "17 Muharrem 1357, 19 Mart 1938 ve 6 Mart 1354 cu­martesi günü" dâr-ı bakaya irtihal etti ve 20 Mart 1938'de Merkez Efendi kabristanında, camiin kıble cihetindeki hazîresine defnedildi.1
       
      Ahmed Avni Bey mûsikîmizin büyük üstadlarından Zekâî Dede'den2 mû­sikî dersleri almış, birçok eser meşketmiştir. Nota bilmemekle beraber iyi bir hanende ve bestekâr idi. Eserleri bütün incelikleriyle hafızasında tutardı. "Dilkeşîde" ve "bend-i hisar" adını verdiği iki makam tertip etti. 119 makam ihti­va eden "kâr-ı nâtık"ı bu formun en geniş örneğidir. Buselik aşîran, dilkeşîde ve rûy-ı ırak makamlarında üç Mevlevî âyîni bestelemiştir. Klasik Türk mûsikîsi güftelerinden 2706 güfteyi içine alan Hanende adlı en geniş güfte mecmuasını 28 yaşında iken yayımlamıştır (istanbul 1317/1899).
       
       
           Eserlerinden yayımlanmış olan diğerleri şunlardır:
       
      1. Muhyiddin ibn Arabi'den: Fusûsu'l-Hikem Tercüme ve Şerhi (Yayına haz. M. Tahralı, S. Eraydın, Marmara Üniv.llâhiyat Fak. Vakfı Yayınları, İs­tanbul 1987-1992, 4 Cilt).
      2. Muhyiddin ibn Arabi'den: Tedbirât-ı ilâhiyye Tercüme ve Şerhi (Yayı­na haz. M. Tahralı, İz Yayıncılık, İstanbul 1992).
      3. Mevlânâ'dan: Fihi Mâ Fîh Tercümesi, (Yayına haz. Selçuk Eraydın İz Yayıncılık, İstanbul 1992).
      4. İnsân-ı Kâmil (Aziz Nesefi Risaleleri) Tercümesi, (Yayına haz. Sezai Fı­rat, Gelenek Yayıncılık, İstanbul 2004).
      5. Hz.Meryem ve îsâ'ya Dâir Risale: Fusûsu'l Hikem Tercüme ve Şerhi'nin IlI.Cildi sonunda (s. 355-382) yayımlanmıştır.
      6. Menâkıb-ı Hazret-i Mevlânâ Celâleddin-i Rûmî (Sipehsâlâr Tercümesi) Mevlânâ'nın talebelerinden Feridun b. Ahmed Sipehsâlâr'ın Farsça olarak yazdığı kitabın tercümesidir. 144 sayfalık bu eseri 1331 de basılmıştır.
       
       
      1-Ahmed Avni Konuk'un hayâtı ve eserleri hakkında daha geniş bilgi için bkz. Selçuk Eray­dın: "Ahmed Avni Konuk, Hayâtı ve Eserleri", Fusûsu'l-Hikem Tercüme ve Şerhi, 1. cilt için­de s. 15-28; Reşat öngören, "Konuk, Ahmed Avni" Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklope­disi, C 26, s. 180-182; Sezai Fırat İnsân-ı Kâmil'in Mütercimi Ahmed Avni Konuk'un Ha-yâu ve Eserleri", İnsân-ı Kâmil (Azizüddin Neseh~ Risaleleri) Tercümesi, s.51-63.
       
      2-Hocası Zekâî Dede'nin vefatı üzerine yazdığı: "Ey bülbül-i hoş-nevâ hamûş ol / Vey kalbi hazîn zehr nûş ol" beytiyle başlayan mersiyesini suzidil makamında "kâr" olarak bestelemiş­tir. Bu eserin Hamparsum notasıyla bir nüshası Neyzen Niyazi Sayın'da mevcuttur. Günü­müz notasına çevirip bir kopyasını lütfettiği için kendisine teşekkür ederiz.
       
      7. Mesnevi Şerhi. Vasiyeti üzerine vefatından sonra 10. 5. 1940 târihin­de Hâlid Eşkinoz tarafından Konya Mevlânâ Müzesine teslim edilmiştir.Yayına hazırladığımız 34 büyük boy defter hâlindeki müellif yazması bu eser Konya Mevlânâ Müzesi kitaplığında 4740 - 4773 numarada kayıtlıdır.
       
      Kütüphanelerde henüz el yazması hâlinde duran, küçük hacimli, tercüme ve telif 14-15 kadar daha eseri vardır.
       
      Merhum Ahmed Avni Bey Mesnevi Şerhi'nin "Mukaddimesinde belirtti­ği üzere, eserine 1348 (1929) başlamış ve 24 Ramazan 1356 (1937) târihin­de bitirmiştir. Bu şerhin hazırlanışında Türkçe ve Farsça şerhlerden istifâde etmiş, daha önceki sarihlerin görmediği, Hindistan'da basılan Mesnevi şerh­lerini de incelemiştir. Hem Mesnevî'nin 6 cildinin tamâmını şerhetmiş olma­sı ve hem de birçok şerhten istifâde etmiş olması eserin kıymetini artırmak­tadır. Sarihin bu şerhten önce İbn Arabi'nin yukarıda adlarını zikrettiğimiz iki eserini şerhetmiş olması da bu şerhin önemini göstermektedir.
       
      Ahmed Avni Bey şerhinde, Farsça beyitleri numaralayarak vermiştir. Biz bu numaraları Türkçe tercümelerinin başına koyduk ve yararlı olacağı düşün­cesiyle, M.E.Bakanlığı tarafından yayımlanan Veled Izbudak'ın Mesnevi tercümesindeki beyit numaralarını, şerhin 80. beytinden itibaren her on beyitte bir olmak üzere, küçük puntolarla beyit numaralarının altına köşeli parantez [ ] içinde yazdık. Diğer ciltlerde de, metin farklılığının başladığı beyitten itiba­ren, aynı şekilde M.E. Bakanlığı yayını tercümenin numaralarını koyacağız. Karşılaştırma yapmaya ihtiyaç duyulduğunda aranan beyitlerin kolayca bu­lunmasını sağlamak istedik. Şârih Mesnevi beyitlerinin Farsça'larını numara­layıp yazdıktan sonra, "tercüme" diyerek beytin tercümesini ve daha sonra da "İzah" diyerek beytin açıklamasını yapmıştır. Biz bu "tercüme" ve "îzâh" ke­limelerini tekrardan kaçınmak ve okuyucuyu yormamak için yazmadık. Bun­ları satır başı yaparak, tırnak açarak, harf karakterlerinde değişiklik yaparak belirtmeye çalıştık. Müellif şerhte lüzum gördüğü yerlerde, Farsça beyitteki ke­lime ve deyimler hakkında kısaca lügat açıklamaları yaptıktan sonra, beytin tasavvufi mânâsını açıklamaya geçmiştir. Bu açıklamalarda Mesnevi Şerhinden önce telif ettiği İbn Arabi'nin Fusûsu'l-Hikem Tercüme ve Şerhi ile Tedbîrât-ı llâhiyye Tercüme ve Şerhi'nden ve Mevlânâ'dan tercüme ettiği Fi-hi Mâ Fih ten alıntılar yapmakta veya bu eserlere atıfta bulunmaktadır.
       
      Ahmed Avni Bey'in İbn Arabi'nin düşünce ve görüşleri ışığında ve ona paralel olarak Mesnevi beyitlerini şerhetmiş olması, Mevlânâ ve Mesnevi'si ile ilgilenen bâzı kimselerin tenkidine sebep olmuş ise de, kanâatimizce bu bir kusur ve hatâ değil, bilakis şerhin değerini arttıran bir niteliktir. Nitekim meş­hur Mesnevi şârihi İsmail Rusûhî Ankaravi (ö. 1041/1631) ve diğer Osman­lı ve Hint sarihlerinde de aynı tutum görülmektedir.
       
       
      Çeşitli çevrelerce benzer tenkit ve görüşler A. Avni Bey'in sağlığında da, hattâ daha önceki asırlarda da yapılmış ki, ingiliz müsteşrik R.A.Nicholson'un hazırladığı Mesnevi'nin İngilizce tercüme ve şerhi dolayısıyla sarihin. Feridun Nafiz Uzluk'a yazdığı mektupta:[1] "Hazret-i Hudâvendigâr [Mevlânâ] ile Hazret-i Şeyh-i Ekber'i ve Ferîdüddîn-i Attar'ı ve Hakim Senâî ve Seyyid Burhâneddîn ve Sultânü'l-Ulemâ ve Sultan Veled Hazretlerini ayrı gördüğü­nüze zâhib oldum; bilmem yanlış mı anladım? Bu zevât-ı kiramın hiçbirisi maârif-i ilâhiyye ve hikemiyyât-ı rabbanice birbirlerinden ayrı değildir. Çün­kü hepsinin menbaı asl-ı hakîkî olan Hak'tır ve hiçbirisi feylesof değildir, hepsi hakîm-i ilâhîdir. Binâenaleyh onların marifetleri lâ-şarkıyye ve lâ-garbiyyedir [Ne doğuya ve ne de batıya aittir].
       
       
      Nurhâ-yı çarh bubrîde-peyest
      Ân ki lâ şarkî ve lâ garbî keyest[2]
       
       
      Cümlesi Kur'ân-ı Kerîm'in ve ahadîs-i şerîfenin esrarını ve bevâtınını [bâ­tınlarını] keşif buyururlar" demekte ve şunlan ilâve etmektedir: "Şeyh-i Ek-ber'in Fusûsu'l-Hikem'ine ve Fütuhatına ve şâir âsâr-ı aliyyesine gelince, bunlar da öyledir. Hazret-i Şeyh'in âsânnın şerhi, ebyât-ı Mesnevi ile ve eb-yât-ı Mesneviyye dahi Hazret-i Şeyh'in beyânât-ı aliyyeleriyle tenevvür eder. Bu sultanların hepsi birbirlerini medhederler."[3] Bu ifâdelerden şu anlaşılmak­tadır ki, büyük sûfilerin eserlerindeki dil, üslûp ve terim farklılıklan inanç ve fikirlerinin birbirinden farklı olduğunu göstermez. Onlann esas ve hakîkî kaynağı Cenâb-ı Hak'tır. Hangi dil, üslûp ve terim ile anlatırlarsa anlatsınlar hep­si aynı ilâhî hakîkati anlatırlar.
       
      3-Yard.Doç. Dr, Yakup Şafak; "Son Mesnevi sarihlerinden Ahmed Avni Konuk'un Mevlânâ'nın Eserlerine, Fikirlerine Dâir Bir Mektubu", Hm!Araştırmalar, sayı 16, İstanbul 2003, s.87-96.
      4-"Gökyüzünün nurları izleri kesilmiş haldedir (sonlan yoktur):onlar doğuda ve batıda bulun­mayan Hakk'ın nurlan gibi olabilir mi?" Mesnevi II. 1544, Veled lzbudak çevirisi. A.g.m., s.93 ten naklen. Ahmed Avni Bey Mesneviü. Cildin 1533 numaralı bu beytini şöyle tercü­me ve şerhetmektedir: "Çarhın nurlannın arkası munkatı'dır; o ki lâ-şarkî ve lâ-garbidir, asıl­dır." lzâh:" ...Asıl olan nur Zât-ı mutlakın nurudur ki merâtib-i vücûda pertev salar. Bunu bilmeyen, nuru cisimden nebean ediyor zanneder. Halbuki cisimler fânîdir; vc ebdân-ı misâ-liyyc ve ervâh hep zât-ı Hak'ta müstehlektir."
      5-A.g.m., s.93
       
      Ahmed Avni Bey mektubun biraz daha ilerisinde: "Bu vahdet-i vücûd bahsinde muhakkiklerin hepsi müttehiddir; aralarında hiçbir ayrılık yoktur. Şu kadar ki garp feylesofları ve ulemâ-i zahire bunu vücûdîlik (panteizm)[4] zannettikleri için mütâlâalarını ona göre yürütürler ve aldanırlar. Hükemâ-i ilâhiyye ma'rifette böyle müttehid olmakla beraber, meşrepte muhteliftirler. Hudâvendigârımızın meşreb-i âlîleri aşk üzerindedir"[5] demekte, büyük sûfîlerin arasında öz ve mânâda birlik-berâberlik olduğunu, eğer bir farklılık var gibi görünüyorsa bu farklılığın sâdece meşreplerdeki farklılıktan ileri geldiği­ni söylemektedir.
       
      Günümüz Mesnevi mütercim ve şârihi Şefik Can Bey de bu kanâatte olup şöyle demektedir: "Bâzılarının birbirinden uzak sandıkları Hazret-i Mevlânâ ile Hazret-i Muhyiddîn birbirlerine çok yakındırlar."[6]
       
      Ahmed Avni Bey Mesnevinin 1. cildindeki 3784 numaralı "Onu hatâ gör­mek, onun aklının za'fındandır; akl-ı kül içtir ve akl-ı cüz posttur" anlamın­daki beytin şerhinde de, Allah dostlarının dile getirdikleri "hakikat" ve "ilâhî mârifet'ler hususunda aralarında ihtilâf olmadığını, onlar arasında herhangi bir fark veya ihtilâf olduğu zannının istidat ve kabiliyetten, akıl ve idrâk se­viyelerinin farklı oluşundan ileri geldiğini şu şekilde açıklamaktadır:
       
      "...Aklın akl-ı kül mertebesine kadar birçok merâtibi vardır-, ve her bir mertebe de is-ti'dâda göre mütefâvittir [farklıdır]. Mesela akl-ı maaş mertebesinde olan akıllar arasında, isti'dâdlarına göre tefâvüt [farklılık] olduğu gibi, akl-ı maâd mertebesinde bulunan akıllar arasında da isti'dâdlarına göre tefâvüt vardır; ve tefâvüt-i isti'dâdâtın her birisi birer mertebedir. Ulûm [ilimler] ve ezvâk [manevî zevkler] arasındaki tefâvüt de bundan neş'et eder; ve bu ulûm ve ezvâkın ittihadı ancak akl-ı kül mertebesine vusulde vâki' olur. Onun için ehassu'l-havâssın [seçkinlerin en seçkininin] zübdeleri olan evliyâullâhın be­yân ettikleri hakâyık ve maârif-i ilâhiyyede asla ihtilâf vâki' olmaz. Nitekim Hazret-i Pîr efendimizin bu Mesnevî-i Şerif'indeki maârif ve hakâyık ile, Cenâb-ı Şeyh-i Ekber Muhyiddîn Arabî efendimizin Fusûsu'l-Hikem ve Fütu­hat-! Mekkiyye gibi âsâr-ı aliyyelerindeki maârif ve hakâyık yekdiğerinin nazîridir; ve hiçbirisi diğerinden me'hûz olmayıp, kendilerine akl-ı kül mertebe­si olan hakîkat-i muhammediyyeden mevhubdur. Binâenaleyh akl-ı kül içtir ve ukal-i cüz'iyye ise akl-ı dimâğî olup kısır ve kabuk mesabesindedir."
       
       
      [1] Vahdet-i vücûd ile panteizm arasındaki fark için şerhin "Mukaddime"sinin sonlanndaki "Vahdet-i vücûd ve vücûdîlik hakkında îzâhat" kısmına bakınız.
      [1]A.g.m., s.94
      [1]A.g.m., s.96
       
      Bu sözlerden şu neticeyi çıkarabiliriz: Her konuda olduğu gibi, "ilâhi hik­met, marifet ve hakîkatler"i ifâde etme ve anlama hususunda da insanlann kabiliyet ve akılları birbirinden farklı olduğu için, muhtelif kişilerin bu iki bü­yük velînin sözlerini anlamak ve değerlendirmek hususunda aynı görüşte ol-malan beklenemez. Ancak kabiliyet, akıl, zevk ve ilimleri arasında benzerlik ve yakınlık bulunanlar, birbirine benzer, yakın ve hattâ birbirinin aynı görüş ve kanâati beyan edebilirler. Onun için herkesin, yâni akıl ve idrakleri birbi­rinden farklı birçok kimsenin, aynı anlayış ve görüşe sahip olmaları mümkün görünmemektedir. Her bir görüş ve akıl sahibi kendi fikrini ve değerlendirme­sini beğenmekte ve diğer görüşün yanlış veya isabetsiz olduğunu iddia ede­bilmektedir. Şu halde Mevlânâ'nın Mesnevi ve Dîvân 'ında dile getirdiği haki­katler ile İbn Arabi'nin Fusûsu'l-Hikem, Fütûhât-ı Mekkiyye ve diğer eserle­rinde ifâde ettiği "hakîkaf'ler arasında benzerlik, yakınlık veya ayniyet gö­renler olduğu gibi, aksini söyleyenler de bulunabilir. Geçmişte böyle olduğu gibi günümüzde de bu böyledir. Ahmed Avni Bey'in neşrettiğimiz tercüme ve şerhlerini okuyanlar, Mesnevi Şerhi'nin okuyunca öz ve mânâ itibariyle birbi­rine yakın, benzer ve hattâ aynı değerlendirmeleri yapabiliyor ve sarihin fi­kir ve yorumuna iştirak edebiliyorlarsa, Ahmed Avni Bey'in yukarıda naklet­tiğimiz görüşlerine de katılacaklardır. Aksi halde elbette anlayış ve görüşleri farklı olacaktır.
       
       
      Mesnevi Şerhi'nin birinci defterinin kapağı içine yapıştırılmış bir yaprak üzerinde şâirinin imzâsıyle şu başlık altında bir kaside bulunmaktadır. Aske­rî Ortaokul'da Türkçe Öğretmeni olan Mehmed Sıdkı adındaki şâirin Mesne­vi, şerh ve şârih hakkında duygu ve düşüncelerini dile getirdiği bu şiirini aşa­ğıda tam olarak naklediyoruz:

       
      Ahmed Avni merhumun Mesnevî-i Şerif Şerhi'ni ikmâli dolayısıyla
       
      Aferin ey sâhib-i şerh-i kitâb-ı Mesnevi
      Şems veş oldun serâpâ âb u tâb-ı Mesnevi
       
      Ey enîs-i bezm-i sevdâ-yı nevâ-yı nây-ı aşk
      Nefha-i feyz-i füyûzundur cenâb-ı Mesnevi
       
      Aşkı ta'rîf eylemek mümkin değil amma şu var
      Aşka düşmüştür yanar dâim sıhâb-ı Mesnevi9
       
      Mesnevi hem öğretir giryân u nâlân olmayı
      Hasta-i dîdâra hem kimya türâb-ı Mesnevi
       
      Seyr-i ruhsârın diler baş koymuş uşşak uğruna
      Cân-ı cânâna fedadır intisâb-ı Mesnevi
       
      Şerh u tafsil eylemiştir bahs-i aşkı çokları
      Kimse sen tek10 yapmamıştır inkılâb-ı Mesnevi
       
      Sen feragat ehlinin serdâr-ı müstesnâsısın
      Aşk u şevk u zevk ile ettin şitâb-ı Mesnevi
       
      Ahz-i nûr-ı feyz edip bir mihrden, bir mâhdan
      Kim Fusûs'tan sonra ettin intihâb-ı Mesnevi
       
      Hep velayet şahının esrâr-ı bî-hemtâsıdır
      Rûh-ı Haydar'dır serâpâ her hitâb-ı Mesnevi
       
      Mesnevi bir nâr-ı pür-nûr oldu gör aşk ehline
      Yaktı Mevlânâ-yı Şems'i âfitâb-ı Mesnevi
       
      Çün tutuşmuştur yanar diller sürûd-ı nây ile
      Bir azâb-ı neş'e-bahşâdır azâb-ı Mesnevi
       
      Aks edip düşmüş hilâl âsâ gönül mir'âtına
      Münkeşif olmuştur esrâr-ı nikab-ı Mesnevi
       
      Zülf-i yâr altında tal'at nura gark olmuş sakar11
      Şems-i hüsnünden parıldar mâh-tâb-ı Mesnevi
       
         
      Iştiyâk-ı vaslı teşdîd eyliyor firkat günü
      Dâima artar kesilmez ıztırâb-ı Mesnevi
       
      Hasta-diller yalvarıp dâd ettiler, âh ettiler
      Bir nidâ-yı hayret olmuştur cevâb-ı Mesnevi
       
      Sıdkı'yâ cânân irin kıl sen de gel canın fedâ
      Bir şereftir olmak istemen bevâb-ı Mesnevi12


       9.  Sıhâb-ı Mesnevi: Mesnevi dostları.
      10. Tek: Gibi.
      11.Sakar: Işıldar.


      İmza
      Mehmed Sıdkı
      Askerî Ortaokul Türkçe öğretmeni
       
       
       
                     Mesnevi Şerhi'nin Yayımlanması Hakkında
       
       
      Ahmed Avni Bey'in Mesnevi Şerhi de, hemen hemen bütün diğer eserle­ri gibi, müellifinin sağlığında yayımlanmak imkânına kavuşamamıştır. Onun 19 Mart 1938'de vefatından sonra, öyle anlaşılıyor ki, dost ve yakınları, 1937 yılında yazımı tamamlanan bu şerhin basılması için imkân ve fırsat aramışlardır. Ama 1925'de tekkelerin kapatılmış olmasının ve 1928'de yapı­lan alfabe değişikliğinin bu nevi eserlerin basımını fevkalâde zorlaştırmış ola­cağını tahmin etmek güç değildir. Binlerce sayfalık bir eserin içindeki Farsça ve Arapça ibareleri bu dillerin alfabesi ile, Türkçe olan esas metni ise yeni al­fabe ile yazmanın da o günkü sivil yayın hayâtımız bakımından kolayca üs­tesinden gelinecek bir iş olmadığını tahmin edebiliriz. Bu güçlüklere bir de be­şerî zaaflardan ve fikir ihtilâflarından ileri gelen muhalefetler eklenince, ese­rin telifinin ve müellifinin vefatının üzerinden böylece uzun yılların geçmesi kaçınılmaz olmuş ve bu günlere gelinmiştir. Öyle anlaşılıyor ki, kitapların da bir kaderi var!
       
      Refi Cevat Ulunay'ın 23 Ocak 1959 tarihli Milliyet gazetesindeki "Tak­vimden Bir Yaprak" adlı köşesinde yazdığı fıkradan, Ahmed Avni Bey'in Mesnevi Şerhi'nin "tab' u neşri için senelerden beri lâf ü güzâf ile vakit geçi­rildiğini", "Hükümetin bu işi 1955'te Diyanet İşleri Riyâseti'ne havale ettiği­ni", tıp târihi profesörü Feridun Nafiz Uzluk'un "komisyonda bulunduğunu"
       
      12.Bevâb-ı Mesnevi: Mesnevî'nin kapıcısı.
       
       
      ve F.N.Uzluk'un 19.12 1955'te Zafer gazetesinde bir makale yazarak şerhin yayımlanmasına engel olduğunu öğreniyoruz. Refi Cevat Ulunay bu şerhin niçin basılması gerektiği hususundaki görüşünü de şu cümlelerle anlatmak­tadır: "Tam olarak Mesnevi'nin tercüme ve şerhi mahduttur. Sarı Abdullah Efendi, Âbidin Paşa yalnız birinci cildi şerhetmişler, Ankaravî hepsini tamam­layabilmiştir. Nahîfî'nin manzum tercümesi vezin ve kafiye dolayısıyle keli­me be-kelime tercüme değildir. Veled Çelebi'nin tercümesi ise şive bakımın­dan beni tatmin etmemiştir. Ahmet Avni Bey'in şerhi bu ihtiyâcı giderecek mükemmel bir eserdi, onun bir kelimesine dokunmaklıgın eserin temelini sar­sacağı" malûmdur.
       
       
      Prof. Dr. Feridun Nâfız Uzluk (ö. 1974) Ankara'da yayımlanan 19.12.1955 tarihli Zafer gazetesinde yazdığı makalede, o târihlerde kendisi­nin de içinde bulunduğu bir komisyon tarafından Ahmed Avni Bey'in Mes­nevi Şerhinin yayına hazırlanması ve resmî bir kurum adına basılması teşeb­büsünün olduğundan ve fakat basılmamasına karar verildiğinden bahset­mektedir. Yazıda şerhin "basılmamasını gerektiren iki sebep üzerinde durul­muştur: 1. Şerhte kullanılan Mesnevi metni. Konya'da bulunan en eski nüs­hadan15 yer yer farklılıklar göstermektedir.14 2. Ahmed Avni Bey de şerhini, Ankaravî ve diğer Mesnevi sarihleri gibi, "XVII. asırdan itibaren Mesnevi şârihlerince benimsenmiş" olan İbn Arabi'nin görüşleri doğrultusunda yâni "yanlış yolda" yapmıştır.
       
       
      Birinci itiraz için söylenecek söz şudur: Ahmed Avni Bey Konya'daki en eski nüshayı, o günün şartlarında elde etme imkânına sahip olmadığı için, "Hazret-i Şârih" denilen, eseri birçok defalar basılan ve en çok beğenilip oku­nan İsmail Ankaravî'nin Mesnevi metnini kullanmıştır. Bugün Kültür Ba­kanlığı tarafından tıpkı basımı yapıldığı için kolayca ulaşılabilen bu en eski nüshayı, o da kendi devrinde ele geçirebilse veya mikrofilm vb. bir yöntem­le bir kopyasını kolayca yaptırabilseydi bittabi bu nüshayı esas alır ve şerhi­ni ona göre yapardı. Onun için bu husus eserin basılmaması için bir sebep teşkil etmemeliydi. Çünkü burada istifâde edilecek olan şerhtir ve mesele Mesnevi nin aslî nüshasını veya en sağlam nüshasını baskıya hazırlamak değildir.


      13.   Sözü edilen 677 hicri tarihli nüsha Kültür Bakanlığı taralından ancak 1993 yılında tıpkı ba­sım olarak yayımlanmıştır.
      14.   Ahmed Avni Bey şerhinin "Mukaddime'sindc İsmail Rusûhî Ankaravî'nin şerhindcki Mes­nevi metnini esas aldığını belirtmektedir.
       
      İkinci hususa gelince: Biraz yukarıda Ahmed Avni Bey'in Mevlânâ ile İbn Arabi ve benzeri sûfiler arasında "hakîkat”te, öz ve mânâda bir fark olmadı­ğını ifâde eden fikirlerini nakletmiştik. Her okuyucu Atesnevî'yi elbette kendi akıl, idrâk, ilim ve "zevk" seviyesine göre anlayacaktır. Ancak bir kimsenin kendi zevk, anlayış, görüş ve yolunun doğru, diğerlerinin ise "yanlış yol" ol­duğunu iddia etmesi isabetli bir davranış olmayacaktır. Böyle bir iddianın an­cak bir "zan"dan ibaret olduğu söylenebilir. İbn Arabi ve Mevlânâ'nın yaz­mış olduğu eserlerin gereğince anlaşılması hâlinde, bu nevi itirazların varit olamayacağı kendiliğinden anlaşılacaktır.
       
      Abdülbâki Gölpınarlı (ö. 1982) da birkaç teknik husus ile birlikte benzer İtirazları yapmaktadır: "Diğer sarihlerden daha iyi bir şerh meydana getirmek­le beraber, o da diğer ana kaynakları okumadığından ve bir de bazen Mevlâ­nâ'nın sözlerini, fennî buluşlara tatbike uğraştığından şerhi, ilmî bir mâhiyet arzetmez. Basılmayan ve basılmasına da lüzum olmayan bu şerh...."'5 diye­rek daha 1953'lerde, belki de çok daha önce şerhin yayımlanmasına karşı çıkmış bulunmaktadır. 1972'de yayımladığı Mevlânâ Müzesi Yazmalar Kata­logu'nda da: "Şerhte âyetler indî tevillere tâbi tutulmuş, zaif ve mevzu hadis­ler alınmış, âyetlerin sûreleri ve âyet numaraları konmamış, anılan menkabelerin kaynaklan gösterilmemiştir. Birçok şerhlerden faydalandığını söylediği halde bunların basımlarını, aldığı yerlerde sayfa numaralarını vermemiş, hat­ta adlarını dahi bildirmemiştir. Her hususta İbn-i Arabi ile istişhâd edilmekte­dir, indeks ve bibliyografya yoktur"16 diyerek eserin basılmasını güya engel­leyebilecek sebepler ileri sürmüştür. Halbuki bu tenkitlerin çoğu eserin basıl­maması için bir sebep teşkil etmez. Şöyle ki bu şerh günümüzdeki ilmî-akademik anlayışa göre hazırlanmış bir çalışma değildir. Osmanlı döneminden Cumhuriyet dönemine geçiş yıllarında klasik üslûp ile kaleme alınmış bir eser­dir. Müellif Ahmed Avni Bey o güne kadar tatbik edilen ilmî ve fikrî esaslara uyarak şerhini telif etmiştir. "Âyetleri indî tevillere tâbi" tutmamış, tasavvufi yorumlarla açıklamıştır. Zâten Mesnevide de yerine göre âyet ve hadisler ta­savvufi yâni "işârî" yorumlarıyla verilmiştir. "Zaif ve mevzu hadisler" alın­mamış, Mesnevi, Fini Mâ Fih, Fusûsu'l-Hikem, Fütûhât-ı Mekkiyye vb. ta­savvuf kitaplarında sık sık görülen hadisler aynen zikredilmiştir. Âyetlerin, sûre ve âyet numaralarının verilmemiş olması eserin yazıldığı dönem için ga­yet tabiî idi.


      15.   Yakup Şafak, a.g.m., s.95 (A. Gölpınarlı, Mevlânâ'dan Sonra Mevlevilik, İstanbul, 1953, s.145).
      16.   A.g.m, s, 95 (A. Gölpınarlı, Mevlânâ Müzesi Yazmalar Katalogu, 111, 234-235. Ankara, 1972).

       
       Aydınların çoğu bu âyetleri ya ezbere biliyorlar veya rahatça okuyabiliyorlardı. Günümüzde ise bunun bir ihtiyaç olduğu muhakkaktır. Onun için biz âyetlerin geçtiği sûre adını, numarasını ve âyet numarasını pa­rantez içinde, meselâ (Bakara, 2/30) şeklinde verdik. Yâni bu, eseri yayına hazırlayanların yapabileceği basit bir iştir. Böyle bir eser için bunun müellif tarafından yapılmamış olması bir kusur teşkil etmez. Mesnevi ve şerhte "anı­lan menkabelerin kaynaklarının gösterilmemiş" olması da kanâatimizce mü­him bir noksan değildir. Bilgi edinmek isteyenler bu konularda yazılan eser­lere başvurarak meraklarını izâle edebilirler. Ahmed Avni Bey'in istifâde etti­ği eserlerin adlarını, basım târihlerini, alıntı yaptığı sayfa numaralarını bildir­memiş olması ise eski usûlle yazılmış bir şerhe yöneltilecek bir tenkit değildir. Çünkü bu eser günümüzde hazırlanan bir doktora veya akademili bir çalışma değildir.

      Ahmed Avni Bey "Mukaddime"de faydalandığı eserlerin adlarını top­luca vermiş, ayrıca kendi tercüme ve şerhlerine yeri geldikçe net bir şekilde atıfta bulunmuştur. Bu ise böyle bir eser için yeterlidir. "Her hususta İbn-i Arabî ile istişhad edilmektedir" denilerek yukanda sözü edilen muarızların esas kanâati tekrar edilmiş olmaktadır. İsmail Rusûhî Ankaravî vb. diğer Mesnevi sarihlerinin benimsediği bir yolu "yanlış" gibi göstermek veya eserin ba­sılmasını engellemek için tenkit konusu yapmak, sâdece ipe un sermek kabi­linden peşin bir muhalefet tavrının marazî görünüşleri olarak değerlendirilebi­lir. Ayrıca yokluğundan söz edilen indeks, pekâlâ eseri yayına hazırlayanlar tarafından yapılabilir. Nitekim indeksler tarafımızdan, mümkün olduğunca çeşitli ve geniş bir şekilde hazırlanmış olup topluca son cilt içinde veya Lügat­çe ile birlikte ayrı bir cilt hâlinde verilecektir.
       
      Merhum Ahmed Avni Bey'in Fusûsu'l-Hikem Tercüme ve Şerhi'nin I. cil­dini 1987 yılında yayımladığımızda, Dr. Selçuk Eraydın Mesnevi Şerhi'ni ya­yına hazırlamak için çalışmaya başladığını "Ahmed Avni Konuk ve Eserleri" başlıklı makalesinde haber vermiş ve I. cildi daktilo ile yeni yazıya geçirmeye başlamıştı. Arapça ve Farsça ibareler yayın sırasında ele alınacaktı. Gerçi işin oldukça zor ve yorucu olduğu görünüyor ve neşrinin çok uzun bir zamana ya­yılacağı anlaşılıyordu. 1990'lı yılların başında bilgisayar yaygınlaşmaya baş­layınca yayın için daha bir gayrete geldik. Selçuk Bey önce bilgisayarda Ah­med Avni Bey'in Fihi Mâ Fih tercümesini hazırladı. Bilgisayarın Türkçe ile Arapça ve Farsça'yı birlikte yazabilme imkânını vermesi Mesnevi Şerhi'ni yayımlama konusunda cesaretimizi artırdı. Birlikte çalışmaya başladık. Yazım, tashih ve mukabele işleri, bir hayli zaman almakla beraber, eski matbaacılık usûlüne nispetle ziyadesiyle kolaylaşmıştı. İlahiyat fakültelerindeki tasavvuf anabilim dalındaki arkadaşlarla yardımlaşarak çalışmalarımızı daha da kısa zamanda tamamlayabilirdik. Bu düşünceyle Mesnevî'nin II. cildine ait dört defterlik kısmı Erzurum'dan Dr. Osman Türer, III. cildin iki defterini de İz­mir'den Dr. Mehmet Demirci daktiloya geçirmeyi kabul ettiler. Böylece dört koldan çalışacak ve daha kısa bir zamanda eseri hazırlamış olacaktık. 1992 yılından itibaren Selçuk Bey bütün vaktini şerhin bilgisayarda dizilmesine verdi. Mesnevi I. cildin bilgisayarda yazımı bitince birlikte mukabeleye baş­ladık. Tashihler, bilinmeyen kelimeler, indeks vb. hususların araştırılması da benim üzerimde idi. Mesnevî l. cildine âit şerhin tashih ve mukabele işleri he­men hemen bitmiş, II. cildin şerhi de arkadaşımız Dr. Osman Türer tarafından Farsça kısımlar hâriç olmak üzere daktilo ve bilgisayarda yazılmış olduğun­dan III. cildin şerhine geçilip yazımı tamamlanmış ve bir yandan mukabele edilirken, Selçuk Bey de IV. cildin yazımına başlamıştı.
       
      Selçuk Eraydın (doğumu 1937), 19 Aralık 1995 gecesi ve hicrî 1416 yılı­nın 27 Recep mîraç gecesinde Fâtih'te bir camiye konuşma yapmak için git­mişti. Konuşmadan sonra kendisini camiden alıp evine götüren arabaya, Üm­raniye civânnda bir dönemeçte, soldan sür'atle gelen bir araba çarpmış, ara­banın arka koltuğunda başı sol cama dayalı bir şekilde oturan arkadaşımız beyin kanamasından hayâtını kaybetmiş, rahmet-i Rahmân'a yürümüştü. İki arabada bulunan diğer kişilere bir şey olmamış, sağ salim kurtulmuşlardı. Da­ha sonra, Sahrâyıcedit kabristanındaki mezar taşına kazman, vefatıyla ilgili şu târih kıt'asını yazmıştım:
       
       
      Feyz-i Nakşi meşkedip Selçuk can
      Hizmet-i pirânı Sertâc eyledi
      Leyle-i mi'râcı yazmış ki kaza
      Sûre-i Isrâ'yı minhâc eyledi
      "Hub" düşünce geldi târihi dile
      "Mesnevi şevkiyle mi'râc eyledi"
       
       
      Elbette bu da takdîr-i Hudâ idi, inanıyorduk. Ama üzüntümüz büyüktü. Ailesi, dostları, yakınlan, arkadaşlan ve talebeleri, sureti de sîreti de güzel bir insani, dostu anîden kaybettikleri için mahzundular. Allah'ın takdir ve kazası bu vakitte ve bu şekilde tecellî etmişti. Başlanılan bir büyük hizmet ise, aşağı yukarı daha ortalarında iken, yarım kalmış görünüyordu. İnşâallah geride kalan arkadaşlarımızın yardım ve katkılarıyla eser tamamlanır di­yorduk. Ama bir türlü çalışmaların devamını getirecek bir hamle daha yapamıyorduk.
       
      Nihayet dört-beş yıl önce Konya'dan Dr. Dilâver Gürer Mesnevi VI. cildin yedi defter tutan şerhinin tamâmını hazırlamayı üstüne aldı. İşin başından beri içinde olan Prof. Dr. Mehmet Demirci de Mesnevi V. cildin tamâmını ha­zırlamayı kabul etti. Artık yayım faaliyetine geçebilirdik. Fakat bu sefer de karşımıza daha önce kullandığımız bilgisayar programı ile günümüzde kulla­nılanlar arasında uyumsuzluk problemi çıktı ve iki-üç yıl kadar da bu çeşit problemlerin çözülebilmesi için vakit ayırmak îcap etti.
       
      Hâsılı, Allah'a şükürler olsun, henüz diğer ciltlerin bütün işleri bitmiş de­ğilse de, Mesnevi I. cildin şerhinin iki cilt hâlinde yayımlanması merhalesine gelindi. Az çok bâzı işleri kalan diğer ciltlerin baskısının da en kısa zamanda gerçekleşmesini niyaz ederiz.
       
       
      Ahmed Avni Bey tarafından anlamı verilmemiş Arapça ve Farsça alfabe ile yazılmış âyet, hadis, beyit ve benzerlerinin anlamlarını köşeli parantez [ ] içinde ve tarafımızdan ilâve edilen herhangi bir hece vb.ni de yine aynı şekil­de köşeli parantez [ ] içinde vermeye çalıştık. Âyetlerin sûre adını, sûre nu­marasını ve âyet numarasını parantez ( ) içinde verdik. Özel isimler, kitap isimleri, terimler, açıklanan Arapça ve Farsça kelimeler, âyetler ve hadisler için ayrı ayrı indeksler düzenledik. Tedbirât-ı îlâhiyye Tercüme ve Şerhi ile Fi-hi Mâ Fih'te tarafımdan hazırlanan lügatçeler birleştirilerek bâzı ilâvelerle mümkün olduğunca geniş bir lügatçe hazırladık. Böylece günümüz okuyucu­sunun önüne çıkacak olan şerhin dilini anlama güçlüğünü hafifletmek iste­dik. İndeksler ve lügatçenin Mesnevi Şerhi'nin son cildine konulması veya ayrı bir cilt olarak verilmesi yayın evi tarafından kararlaştırıldı.
       
      Mevlânâ'nın Mesnevisinin tamâmını şerhederek dilimize geniş ve çok se­viyeli tam bir Mesnevi şerhi kazandıran, geçmişteki tasavvuf kültürümüz ile günümüz arasında bir ilim ve irfan köprüsü kuran, İslâm tasavvufunun iki şahika ve şaheseri olan Fusûsu'l-Hikem ve Mesneviyi şerhederek, bizler ta­rafından da gücümüz yettiğince anlaşılması hususunda çok büyük ölçüde yardımcı olan, bir öğretici, bir muallim ve bir kolaylaştırıcı rolü üstlenen mer­hum Ahmed Avni Konuk Bey'e Allah'tan af, mağfiret ve rahmetler diler, Hazret-i Mevlânâ, Muhyiddîn İbn Arabî vb. Allah dostlannın şefaat kanatla­rı altında âhir mekânının âlî olmasını niyaz ederiz.
       
      Konya Mevlânâ Müzesi Kütüphanesinden gerekli izinleri alarak Fusûsu'l-Hikem Tercüme ve Şerhi, Tedbirât-ı Îlâhiyye Tercüme ve Şerhi vb. ile 34 bü­yük defterlik Mesnevi Şerhi nin kopyalarını bize ulaştıran Muhterem Özkaya Duman Bey ve arkadaşlarına burada tekrar tekrar teşekkür etmeyi bir borç bi­liriz. Onların bu türlü çalışması olmasa ve temin ettikleri bu kopyalar bizim elimizde hazır bir halde bulunmasa idi, bütün bu eserlerin yayına hazırlan­masını göze alamaz idik. Mesnevi Şerhinin yayımlanmasının bu kadar gecikmiş olmasından dolayı, kendilerinin ve bu eseri sabırsızlıkla bekleyenlerin bizleri mazur göreceklerine inanıyoruz.
       
      Mesnevi Şerhi'ni yayımlamak için aşk ve şevk ile çalışan ve ikmâline öm­rü vefa etmeyen mesâi arkadaşımız ve dostumuz merhum Dr. Selçuk Eraydın'ı da tekrar rahmetle anar, dâr-ı bakâda, yukarıda adı anılan büyüklerin himaye ve şefaatine mazhar olmasını Cenâb-ı Hak'tan dileriz.
       
      Bu çalışmamızda birlikte olduğumuz arkadaşlarımız, Mesnevi II. cildin şerhini daktilo ve bilgisayar ile günümüz alfabesine aktaran Prof. Dr. Osman Türer'e, III. ciltten iki defteri daktilo edip V. cildin şerhinin tamâmını bilgisa­yarda hazırlamakta olan Prof. Dr. Mehmet Demirci'ye, VI. cildin şerhini Fars­ça ve Arapça metinleriyle bilgisayarda yazıp yakında tamamlamak üzere olan Doç. Dr. Dilâver Gürer'e, Mesnevi II. cildin bir defterini daktilodan bilgisaya­ra aktaran Mustafa Hilmi Baş'a, bu ve diğer defterlerde yazılmamış veya ya­zılması yarım kalmış Farsça beyit ve Arapça metinleri yazan Dr. Safı Arpa-guş'a, bütün Farsça beyit ve Arapça metinlerin kontrol ve tashihini yapan Dr. Necdet Tosun'a teşekkürü bir borç bilirim. Onların bu yardım ve destekleri ol­masaydı rahmetli Selçuk Eraydın'ın çalışmasını tamamlayıp yayımlamamız herhalde kısmet olmazdı.
       
      Son olarak Mesnevi Şerhi'nin yayınını, işin tâ başında üstlenip sayfalar dolusu çıkışları tashih için önümüze koyan, fakat Selçuk Bey'in vefatından sonra eldeki disketleri çözüp bir düzene koyamadıkları için yayın hakların­dan vazgeçen iz Yayıncılık mensuplarına, bu eserin Gelenek Yayıncılık tara­fından basılmasını tavsiye eden Prof. Dr. Mahmut Erol Kılıç'a ve bilgisayar disketlerini çözüp günümüzün programlarına uyumunu sağlayarak güzel bir şekilde basılmasını gerçekleştiren Gelenek Yayıncılık mensuplarına teşekkür­lerimizi ifâde etmek istiyor, tekrar tekrar şârih Ahmed Avni Bey ve arkada­şımız Dr. Selçuk Eraydın'a rahmetler diliyor ve mümkün olan en kısa za­manda eserin tamâmının yayımlanarak gün yüzünü görmesini Cenâb-ı Hak'tan niyaz ediyoruz. ( mesnevi şerif şerhi kitap, Mevlana celaleddin rumi mesnevi, mesnevi tercümesi , 13 cilt takım, ahmet avni konuk tercümesi, kitabevi yayınları , onüç cilt mesnevi, ucuz mesnevi şerhi )
       
        
      Prof. Dr. Mustafa Tahralı
      Ağustos 2004 / Fatih-İstanbul
       
       
      [1]Yard.Doç. Dr, Yakup Şafak; "Son Mesnevi sarihlerinden Ahmed Avni Konuk'un Mevlânâ'nın Eserlerine, Fikirlerine Dâir Bir Mektubu", Hm!Araştırmalar, sayı 16, İstanbul 2003, s.87-96.
      [2]"Gökyüzünün nurları izleri kesilmiş haldedir (sonlan yoktur):onlar doğuda ve batıda bulun­mayan Hakk'ın nurlan gibi olabilir mi?" Mesnevi II. 1544, Veled lzbudak çevirisi. A.g.m., s.93 ten naklen. Ahmed Avni Bey Mesneviü. Cildin 1533 numaralı bu beytini şöyle tercü­me ve şerhetmektedir: "Çarhın nurlannın arkası munkatı'dır; o ki lâ-şarkî ve lâ-garbidir, asıl­dır." lzâh:" ...Asıl olan nur Zât-ı mutlakın nurudur ki merâtib-i vücûda pertev salar. Bunu bilmeyen, nuru cisimden nebean ediyor zanneder. Halbuki cisimler fânîdir; vc ebdân-ı misâ-liyyc ve ervâh hep zât-ı Hak'ta müstehlektir."
      [3]A.g.m., s.93
      [4]Vahdet-i vücûd ile panteizm arasındaki fark için şerhin "Mukaddime"sinin sonlanndaki "Vahdet-i vücûd ve vücûdîlik hakkında îzâhat" kısmına bakınız.
      [5]A.g.m., s.94
      [6]A.g.m., s.96


      Kitabevi yayınları mevlana 13 Cilt mesnevi şerif şerhi kitabını incele diniz.  
      Diğer Özellikler
      Stok Kodu9789756403624
      MarkaKitabevi Yayınları
      Stok DurumuBu ürün geçici olarak temin edilememektedir.
      9789756403624
       
       

       

      PlatinMarket® E-Ticaret Sistemi İle Hazırlanmıştır.